Blog · wpis 4 · 3 min

Zanim zagrasz z innymi: po co „prawo jazdy” i film z samymi rękami

Po co kompetencje przed wspólnym graniem, jaki jest zakres moich obietnic i po co przed wspólną próbą krótki film z samymi dłońmi, instrumentem i dźwiękiem.

Szukam ludzi do grania: 79 zł

Uczę od 2008 · 10 000+ słuchaczy i uczestników · TVP2, TVP Info, TVP3, Polskie Radio

Michał Drezner przy keyboardzie w zespole

Metafora prawa jazdy dotyczy podstaw, a kariera kierowcy rajdowego to osobna droga. Chodzi o to, że po zdobyciu podstawowych kompetencji możesz wyjechać na drogę, na której są inni. W muzyce jest tak samo: kto chce z kimś grać, dzięki „prawu jazdy” może dołączyć do grupy grającej, bo ma kompetencje.

Jakie kompetencje

W programie to konkretne umiejętności z listy dwudziestu pięciu. Przy wspólnym graniu przydają się zwłaszcza cztery: granie z podkładem lub nagraniem (kto prowadzi, kto słucha, kiedy wejść), powrót po pomyłce w jednym ciągu, granie przy ludziach i samodzielny nowy utwór. Prawo jazdy przygotowuje do wspólnego grania, a ścieżka koncertowa to osobny wybór. Ma dać kompetencje, dzięki którym instrument, głos, rytm, akordy i wspólne granie przestają być czymś obcym.

W książce „Muzyka, która karmi” opisuję, jak to wygląda w praktyce. Najpierw uczysz się akompaniować komuś, kto śpiewa. Potem gracie w duecie. Potem ktoś przyłącza się z trzecim instrumentem. Zawiązuje się mały zespół.

Film z samymi rękami

Grupa jest miejscem, w którym te kompetencje widać. Próba ma być próbą wspólnego grania, a nauka od podstaw ma swoje miejsce wcześniej, w programie. Dlatego w programie udział w graniu podczas wspólnej próby lub spotkania grupowego wymaga wcześniejszego przesłania krótkiego filmu z wykonanym zadaniem. Chodzi o szacunek dla pozostałych obecnych.

Twarz może pozostać poza kadrem: mogą wystarczyć same dłonie, instrument i dźwięk. Film służy sprawdzeniu przygotowania, w życzliwej atmosferze. Obserwowanie próby jest możliwe także wyłącznie jako słuchacz, wtedy film jest dowolny, a w samodzielnej nauce nagrania są dobrowolne.

Cały schemat jest krótki: przygotowujesz swoją partię, nagrywasz krótki film z jej wykonaniem, dostajesz zielone światło i przychodzisz zagrać z innymi. Szczegóły są w regulaminie.

Zakres moich obietnic

Stała grupa czy społeczność kształtują się z udziału chętnych osób. Spotkania i wydarzenia w trakcie programu są dla chętnych, w cenie programu. Terminy ogłaszam w kalendarzu terminów, a szczegóły potwierdzam w miarę ich ustalania. Na spotkania i wydarzenia przychodzisz wtedy, gdy masz ochotę. Uczę samodzielności, a potem zapraszam chętnych do wspólnego grania.

Oferuję przygotowanie do wspólnoty: kompetencje, dzięki którym możesz skorzystać z okazji, kiedy się pojawi.

Do zrobienia w tym tygodniu. Nagraj siebie: same ręce, jedna fraza. Gdy grasz, uwagę zajmuje granie. Gdy słuchasz nagrania, słyszysz siebie tak, jak słyszą Cię inni. Za tydzień nagraj tę samą frazę jeszcze raz i porównaj obie wersje.

Jeśli już grasz i szukasz ludzi do wspólnego grania, jest granie rekreacyjne w sali prób: 79 zł od osoby za wieczór, termin ustalamy wspólnie z grupą, a uczestnicy programu wchodzą w cenie kursu. Jeśli dopiero zaczynasz, zacznij od warsztatu w grupie: dwie godziny z kwadransem przerwy, 80 zł od osoby, instrumenty są na miejscu. Jeśli w ciągu 60 dni od zakupu wieczoru albo warsztatu wybierzesz program, zaliczam tę opłatę na jego cenę (jedno zaliczenie na osobę, regulamin, pkt 4h); napisz do mnie przed płatnością.